MOON 371 all-in-one

MOON 371 all-in-one
Een Canadees vriendje voor het leven

Ik vraag mij wel eens af, klanten van Lexicom Multimedia en liefhebbers van muziek die mijn teksten lezen, hoeveel van u zijn thuis in het aanbod van merken op de Nederlandse markt. Hoeveel van u kennen het merk MOON uit Canada en weten dat het onderdeel is van SIMAUDIO.

Want als Lexicom Multimedia aankondigt het merk te hebben opgenomen in het leveringspakket, rinkelt er dan een bel van hebberigheid of laat het u vooralsnog onberoerd? Als dat laatste het geval is, dan wordt het mogelijk toch tijd om eens uw licht op te steken in Leidschendam, want een binnengekomen Moon Compass 371 all-in-one streamer/dac/versterker weet de show te stelen. Niet alleen vanwege zijn verzorgde uiterlijk en fraaie display aan de voorzijde, het apparaat blijkt uitstekend in staat om opgeslagen of te streamen files om te zetten in een muziekbeleving die mij uren en uren geboeid deed luisteren. Niet met “Dark side of the moon”, wel met een heldere glans van een volle maan aan een onbewolkte hemel.

MOON 371 all-in-one

Een heel beknopt stukje historie is op zijn plaats voor wie van Moon nooit eerder hoorde. In 1980 in Québec Canada richtte Victor Sima zijn bedrijf Sima Electronics op. In plaats van de zoveelste fabrikant van massa producten te willen zijn, richtte Victor zich op een niche markt voor hoogwaardige, gespecialiseerde audio apparaten met een te verwachten lange levensduur en behoud van waarde. Al snel werden de versterkers opgenomen in de kleine kring van aanbieders van high end apparatuur. Sima Electronics veranderde zijn naam in SIMAUDIO dat meer aansloot bij het leveringspakket. Onderdeel daarvan werd de MOON serie, voortbordurend op het succes van SIMAUDIO ontwerpen. Langzaam maar zeker werd MOON voor velen de herkenbare merknaam en dat duurt voort tot op de dag van vandaag. Als u het mij niet kwalijk neemt dan schrijf ik MOON verder als Moon, alleen hoofdletters vind ik in een tekst gewoon lelijk.

Moon heeft als eerste een model 371 gepositioneerd in haar nieuwe Compass lijn. Een combinatie van een eindversterker, een lijn versterker, een phono versterker voor MM en MC elementen, een d/a converter en een netwerkspeler, dat allemaal in één enkele behuizing. Op een extern CD loopwerk of een platenspeler na, heeft u aan deze ene doos meer dan genoeg voor alle bedenkbare bronnen. Toch zijn er voldoende ingangen voor analoge apparatuur (RCA en XLR), digitale apparaten (HDMI ARC, Toslink en S/PDIF), USB host, trigger out en ethernet.

Moon gooit met termen als hybrid MHP power supply, een hybride voeding deels lineair, deels schakelend, MDCA versterker technologie (Moon Distortion Cancelling Amplifier) en MiND 2 streaming platform. Het gaat denk ik te ver om alle termen uit te leggen, dat doet Lexicom Multimedia elders op hun site. Belangrijk is wel om te benadrukken dat het MiND 2 platform geschikt is voor onder andere Tidal, Deezer, Qobuz en Spotify. Compatibel is met Apple AirPlay, Bluetooth en volledig Roon Ready is. Te bedienen is met een MiND controller App, zowel beschikbaar voor Android als iOS. Met Roon, met een meegeleverde afstandsbediening en op het apparaat zelf.

De voorzijde van een MOON 371 bestaat voor het grootste deel uit een full color display met daarop informatie over gekozen ingang, volume, ook een foto van een hoesje als u streamt en informatie over track en artiest. Op afstand nog steeds duidelijk leesbaar. Slechts één enkele multifunctionele regelaar zit op de voorzijde, geflankeerd door een hoofdtelefoon uitgang met een 6,3 mm bus. Alle in- en uitgangen zijn uiteraard achterop te vinden. Zo ook de enkele luidsprekeraansluitingen waar 2 x 100 Watt aan 8 Ohm uitkomt, tot 2 x 200 Watt aan 4 Ohm luidsprekers. De ingangsimpedantie van de lijningangen is aan de lage kant, 9500 Ohm, wat impliceert dat bronnen als een CD speler met een buizenuitgang en een hoge uitgangsimpedantie mogelijk een misaanpassing geven. Het stroomverbruik van een 371 is gering, met dank aan de hybride voeding, best fijn als een versterker de aanschaf van energie zuinige LED lampen in huis niet teniet doet. Met een afmeting van 42,9 x 8,7 x 38,5 cm en een gewicht van 9 kilo is er voor de 371 altijd een plekje te vinden en tilt u zich geen breuk.

Eigenwijs als ik ben

Ik moet bekennen dat ik vandaag de opstelling die Lexicom Multimedia had voorgeschoteld ben gaan veranderen. Met het idee dat de Moon 371 meer in zijn mars moet hebben dan ik meende waar te nemen, zocht ik naar luidsprekers die naar mijn idee het volle potentieel van een 371 echt naar voren brengen. Ik vond mijn heil in een paar Qln Prestige 3 modellen welke geheel ten onrechte wat verloren aan de zijkant van de winkel stonden. Een lieftallig staand model dat met zijn afmetingen in menig huiskamer een plekje zal kunnen vinden. Aangezien er met een all-in-one verder weinig te wisselen is, liet ik de Chord Company bekabeling lekker op zijn plaats, het netsnoer, de ethernet kabel en de luidsprekerkabels. Een beetje schuiven, de speakers zo in draaien dat ze mij recht aankijken en los met de muziek. Oh ja, een Dela S50 ethernetswitch doet een positieve duit in het muziekzakje, dat mag ik niet vergeten aan u door te geven.

Omdat ik zocht naar voor mij bekende muziek, bovendien goede opnames, greep ik terug op werk van Lori Lieberman, met name haar albums “Truly” en “The girl and the cat” om met luidsprekers te experimenteren. Een schot in de roos die twee albums. Wat een geweldige fraaie soundstage is mijn beloning voor het schuif- en sjouwwerk. Ik ben door de aanwezigheid van twee Audiovector mastodonten gedwongen de Qln luidsprekers vrij dicht bij elkaar te zetten, het geeft toch een breder beeld dan ik mag verwachten. Binnen dat gebied is er serieuze hoogte waar te nemen, Lori is een mens dat staat, geen zittende zangeres. Ik hou daarvan, een juiste afbeelding. Dat ik daarbij getrakteerd word op diepte die een natuurlijke plaatsing van stem(men) en instrumenten mogelijk maakt, dat is de kroon op mijn arbeid. De Moon 371 is voor mij helemaal tot leven gekomen en doet zijn uiterste best om vanaf het begin een diepe indruk achter te laten. Totaal niet opdringerig, eerder volwassen en met een dito volwassen rust, speelt de 371 krachtig elke track, zonder subtiliteit of detaillering te vergeten. Het is een weergave die past bij een versterker met een voeding die het toelaat om het vermogen bij 4 Ohm te verdubbelen ten opzichte van 8 Ohm belastingen. Reserve is het toverwoord in deze, nooit in ademnood komen, klaar voor het zwaarste werk. Het liefste zou ik de hele verdere dag met Lori mijn relatie voortzetten, ik denk dat u ook nog wel iets anders wilt lezen.

Wat ik de laatste tijd vaak gebruik om een stereobeeld uit te diepen, is het album “The immaculate collection” van Madonna en daarvan de track “Vogue”. Geen geweldige geluidkwaliteit, maar de opname is immens ruimtelijk vanwege de toegepaste Q-Sound techniek. Vooral als je wat dichter op de luidsprekers gaat zitten dan normaal. Laat Moon met Qln dat nou helemaal uitbuiten. Dat de winkelruimte lekker groot is, maakt het nog veel spectaculairder dan normaal. Mensenlief, ik overdrijf niet als ik zeg dat tot naast mij geluiden opduiken, dat muziek van muur tot muur staat, dat er meters diepte en hoogte is. Het mag dan schel klinken, Madonna is geen Lori Lieberman, onder haar zang ligt een fundament. Een achtergrondkoortje staat als individuen opgesteld, percussie ontspringt ergens in de ruimte. Sluit even uw ogen, laat het over u heen komen, dit is wel de beste Q-Sound weergave die ik in lange tijd gehoord heb, zo niet de beste tot nu toe. Wat ben ik blij dat ik wat moeite gestoken heb in het vinden van mijn optimale luidspreker. Er is meer Q-sound op het album, dus ik speel nog wat extra zoals “Material girl” dat ook een heel eind komt, maar zo mogelijk qua geluidkwaliteit nog minder is dan “Vogue”. Meer fun dan de oren strelen met Madonna.

Jazz en oude rotten

Van een totaal andere orde is van Nik Bärtsch’s Mobile “Modul 29_14”. Een klassieker die bijna negen minuten duurt, eentonig lijkt, maar wie de moeite neemt de tempo- en instrumentwisselingen te volgen, wordt beloond met een keur aan haast onwereldse klankpatronen. Piano van Nik, een bassist en twee percussionisten gaan los op een groot podium. Er gebeurt werkelijk van alles, van een grote trom die door de ruimte behoort te dreunen, een basdrum die de gehele track aanwezig is, tot heldere klokken welke los in de ruimte komen te hangen. Een subwoofer naast de Qln Prestige 3 zou de grote trom indrukwekkender maken, wie dat nooit met een serieuze sub heeft ervaren zal dat niet missen als de rest van de weergave kwaliteit op het niveau van Moon 371 is. Nooit een moment dat de bellen gaan vervormen, of in enige mate zouden irriteren, nimmer ademnood als vermogen wordt gevraagd, wel een bijna Q-sound ervaring aan het einde van de track. Het wordt eentonig mijn commentaar, ik zit te genieten in mijn uppie op maandag in de verder lege winkel. Qln was altijd al mijn ding, met een Moon 371 lijkt een relatie voor jaren geboren te zijn.

Beetje anders dan anders, The Dave Brubeck Trio met Gerry Mulligan spelen live in het Berlin Philharmonic een uitvoering van “Take five”. Ook deze muziek ‘leeft’ op dit systeem. Publiek voegt een extra dimensie toe, het is Mulligan die de show steelt waar Brubeck het patent op heeft. Veel te snel is de track voorbij, ik vervolg daarom met “Basin street blues” met Mulligan op bariton sax. Bas melodieus en strak aan de rechterkant. Slagwerk een beetje verdeelt over de achtergrond, Brubeck houdt zich heel rustig. Als het publiek klapt na een solo, dan zitten de handen ook echt een stuk van het podium af, elk element in de opname heeft een eigen plek, een eigen identiteit in het samenspel van de vier heren. Als ik daarna “Take five” speel in de album versie dan ontbreekt de pit een beetje ten opzichte van live, het is wel de versie die ik ken met Paul Desmond in plaats van Mulligan. Een paar strepen extra gas op het volume, waar deze Moon 371 helemaal geen moeite mee heeft, maakt de drumsolo extra spannend en intens raakt. Waar ik tijdens Nik Bärtsch de grote trom nog wat miste, daar maakt de basdrum van Joe Morello dat in één keer goed. Joe met trom en heldere bekkens links neergezet, piano staat rechts. Desmond strak in het midden. De ouwetjes met hun onvergetelijke muziek doen het nog best op een hypermoderne Moon.

Van Stradivarius naar Vivaldi

Voor het rondje klassieke muziek kies ik als eerste “12 Stradivari” van Janine Jansen, waarop zij diverse composities speelt met als bijzonderheid dat voor elk stuk een andere Stradivarius viool is gekozen. Alleen al het verzamelen van de violen was een schier onmogelijke klus. Ondanks dat de stukken verschillen laat een Moon versterker wel degelijk ook de verschillen tussen de violen beluisteren. Waar de ene viool soms harder van klank is, ook krachtiger, is een andere Stradivarius juist lichter en subtieler van toon. Samen met een piano, die zeker geen hoofdrol speelt, weet Jansen een realistisch stereobeeld te scheppen waarin geen wanklank te bespeuren is. Viool zoals dat behoort te zijn. Van lieflijk tot de oren haast teisterend in toonhoogte. Als beelddenker zie ik hoe Jansen zich beweegt met het instrument, van iets dichter naar de microfoon tot wat verder daarvan af gedraaid. Viool daarbij goed op de juiste fysieke maat gehouden als het volume goed gekozen is. Ik luister steeds met de ogen gesloten, de prachtige display van de Moon 371 leidt mij toch teveel af, gelukkig zou ik die kunnen dimmen in een thuissituatie. Misschien vindt u dat een futiliteit, juist als muziek je meeneemt op een reis door klanken wil ik niet of zo min mogelijk afgeleid worden. Maar wel informatie krijgen over wat ik aan het doen ben. Het is dus een doodzonde dat ik aantekeningen maak terwijl Janine, Moon en Qln zo hun gruwelijke best staan te doen om de oren tot in de uitersten te verwennen.

Van La Suave Melodia, met als solist Robert Berkhout op fagot en Pieter Dirksen op het orgel, vind ik het album “Vivaldi: Concerti with bassoon II”. Wat een pareltje speelt er voor mijn neus. Zo mooi los en wijd uitgespreid is het stereobeeld dat ik mag ervaren. Zo natuurlijk zijn de klanken uit de luidsprekers. Muziek speelt met het grootste gemak, alsof het bouwen van een versterker helemaal niet moeilijk is. Laat staan een luidspreker. De natuurlijkheid maakt dat je kunt wegzinken in de muziek, niet gestoord door onrust vanuit het netwerk of vanuit de all-in-one zelf. Muziek vloeit de ruimte in, met een souplesse die ik normaliter toeschrijf aan kostbaarder apparatuur. De Moon 371 weet mij behoorlijk te verrassen. Het is overigens de eerste Moon die ik in alle rust kan beluisteren voor zover ik mij herinner. Beurzen tel ik niet mee, daar kun je slechts snuffelen aan een model. Deze Moon probeer ik in een categorie te plaatsen, dat valt niet mee. Naim, Matrix Audio, Lyngdorf, ze zijn allemaal anders. Moon heeft een in mijn oren specifiek soort weergave, details als van Naim, rust als Luxman, kracht als een McIntosh. Nu uren luisteren nog steeds boeiend en geen seconde vermoeiend. Niet met pop of jazz en zeker niet met klassiek. Het is gewoon een schilderij van klanken dat La Suave Melodia weet te presenteren via deze opstelling. Kun je nog over smaak spreken? Nee, dit is naar mijn idee universeel goed. Zonder toevoegingen en zonder iets weg te laten. Kan het beter, vast wel als je meer geld investeert, ik denk dat heel veel luisteraars hier ongelofelijk tevreden mee kunnen zijn. Daarmee is het merk Moon een aanwinst voor Lexicom Multimedia. Daarbij herinner ik u graag aan Qln als luidspreker, mag toch wel als het één van je favorieten is?

Bright side of Moon

Het werd een heel plezierige dag in de verlaten winkel van Lexicom Multimedia in Leidschendam, waar ik met een all-in-one van Moon en luidsprekers van Qln mijn muzikale hart kon vullen met de klanken van een veelvoud aan artiesten en stijlen. De komst van een Moon 371 uit de Compass serie is voor mijn oren een eerste Moon aanwinst bij Lexicom, van het merk dat Simaudio in Canada sinds jaar en dag produceert. Met de 371 is er een serieus te overwegen kandidaat gekomen naast bestaande all-in-one’s van merken als Naim Audio, Matrix Audio, Lyngdorf en meer. Ieder met zijn eigen of overeenkomstige sterke punten, eigen uiterlijk en eigen bediening via een App. Wat een zegen is toch de Roon software waarmee bediening merk onafhankelijk altijd hetzelfde is. Los van bediening staat geluidkwaliteit als eerste prioriteit op de lijst van eigenschappen. Daar laat Moon u niet mee in de steek. Een 371 maakt absoluut van al uw opnames of streams muziek, op een relaxte manier zodat de term luistermoeheid totaal niet van toepassing is. Een licht warme klankkleur paart zich aan een bij tijden riant stereobeeld, dat bij voorbeeld met Q-Sound opnames uitstijgt boven menig kostbaarder apparaat.

De presentatie van muziek is eerlijk, ruimtelijk, vrij van de weergevers, wars van te zware bas of scherp hoog. Het is neutraal zonder saai te zijn, al ervaarde ik wel dat de gekozen luidsprekers daarin ook een rol spelen. Niet vreemd, een combinatie die uw eigen oren past, bestaat immers altijd uit een bron, een versterker en luidsprekers die elkaar in positieve zin aanvullen. Op papier kloppen de specificaties altijd wel met elkaar, de praktijk wijst soms anders uit, om helemaal nog niet te spreken over akoestiek en hetgeen u belangrijk vindt als lezer.

Om nog door te gaan op de Moon 371, voor mijn verwende oren is het gewoon een fijn apparaat. Goed te bedienen, ruim vermogen, grip op de speakers, snel met streamen, fraai uiterlijk zonder opsmuk. Degelijk en met de gegeven 10 jaar garantie weet ik wel dat Moon/Simaudio zich echt geen buil wil vallen. Het merk bestaat al jaren en heeft een gedegen reputatie, net als de importeur voor Nederland en uw dealer Lexicom Multimedia. Ik zou willen zeggen, zet Moon eens naast de concurrente merken en ervaar zelf of de zonkant van de maan ook voor u helder aan de hemel staat. Mij mag je gerust met een Moon 371 opzadelen, past zeker binnen mijn voorkeuren en voldoet aan alle wensen die je aan een all-in-one zou willen stellen.

Prijs: (2026)

Moon Compass 371      6.800 euro