Fezz Audio Titania MK2

Fezz Audio Titania MK2 geïntegreerde versterker

Winnaar EISA Tube Amplifier award 2026-2027

Op de ochtend dat ik aan het luisteren ben in de ruimte van Lexicom Multimedia, komt er een mail binnen met de EISA Award winnaars. Een mail die ik pas lees als ik klaar ben en de pc bijna wil afsluiten. Winnaar in de categorie buizenversterkers binnen de Hi-Fi Expert Group is voor dit en komend jaar de Fezz Audio Titania Mk2 geworden, waar ik dus de hele ochtend van heb kunnen genieten. Over toeval gesproken. Maar nu, denkt u dat ik volg wat EISA heeft te zeggen over de versterker of vertrouwt u erop dat ik mijn eigen mening vormde en dat heb neergezet in de tekst? Voor wat het waard is, ik volg mijn eigen pad! Wel is het natuurlijk leuk dat je na een hele tijd luisteren een bevestiging krijgt van wat ik zelf al dacht: “wat een mooi product heeft Lexicom Multimedia ingekocht”. Want in een combinatie met Dynaudio luidsprekers en een Auralic netwerkspeler mocht ik van muziek genieten, van fado, via klassiek tot keiharde rock. Ik ga de Fezz Audio Titania Mk2 aan u voorstellen, de opstelling beschrijven en vooral verhalen hoe een Titania Mk2 speelt in de echte wereld.

Titania MK2

Deze Fezz Audio is een aanzienlijk grotere broer van de eerder besproken Fezz Audio Luna Mini, een review waarin ik beschreef wat en wie Fezz Audio eigenlijk is. Kort gezegd, een bouwer van buizenversterkers uit Polen, die zijn ontstaan dankt aan de productie van vele soorten en maten transformatoren. Van het één kwam het ander. Wat ik niet eerder schreef is een leuk feitje over de naam Fezz. Een dochter van één van de twee broers die Fezz hebben opgericht was een jaar of twee à drie en kon het woord “Pies” niet uitspreken, pies is Pools voor hond. Het meisje verbasterde het tot iets dat klonk als “fezz”. Haar moeder vond dat grappig en fezz klonk leuk. Ze schreef het op en toen later een naam gevonden moest worden voor de versterkers kwam het papiertje uit de kast en werd Fezz de bedrijfsnaam. Ik vertel dit omdat het bij de broers een familiegewoonte is dingen te bewaren om later te gebruiken. Precies zoals dat werkt met elektronica waarin buizen een hoofdrol spelen. Vergeet nooit wat ooit is uitgevonden en gebruik dat in hedendaagse ontwerpen.

Een Titania MK2 is volgens Fezz Audio een compleet nieuw opgezette versterker ten opzichte van de oorspronkelijke Titania. Nu is het zinloos om daarover verder te gaan, want ik ken het oorspronkelijke product niet. De MK2 behoort tot de Evolution lijn van Fezz Audio, met een zeer eigentijdse vormgeving. Het ontwerp dat prijzen heeft gewonnen, werd door Fezz samen met een Pools ontwerpbureau in twee jaar gerealiseerd. Afgeronde hoeken, grote knoppen als regelaar, een chassis dat leverbaar is in zeven kleuren, van bescheiden zilver, via felle kleuren tot zwart. De hoogte van elk apparaat uit de Evolution lijn is gelijk, breedte en diepte verschillen al naar gelang de toepassing. De voorzijde toont twee grote regelaars, volume en ingangskeuze. Een heel kleine wipschakelaar zit verborgen onder de voorzijde om de Titania MK2 helemaal stroomloos te maken. De Titania MK2 zorgt dat buizen langzaam opwarmen voordat er muziek uit de versterker komt, om zo de levensduur van buizen te verlengen. Een automatische biasinstelling zorgt voor een optimale, individuele instelling van de vier eindbuizen, wat de betrouwbaarheid en zorgeloos gebruik ten goede komt. Een expansie slot is beschikbaar voor bijvoorbeeld een XLR ingang, maar ook voor Bluetooth of een phono print. Een handige afstandsbediening voor aan/stand-by, bronkeuze en volume wordt meegeleverd. Net als een beschermkap om over de buizen te plaatsen.

Technisch gezien is de Titania MK2 een klasse AB push-pull buizenversterker die zijn vermogen haalt uit een viertal KT88 buizen, aangestuurd door een drietal ECC83 = 12AX7 buizen. In het exemplaar dat voor mij staat zijn alle buizen gemaakt door JJ Electronic uit Slowakije. Goede kwaliteit, betrouwbaar en met een te verwachten lange levensduur. Al gaat elke buis ooit aan het eind van zijn leven komen. Met de KT88 levert de Titania MK2 een vermogen van 2 x 60 Watt aan 4 of 8 Ohm. Daartoe vind je aan de achterzijde per kanaal drie terminals: Min, Plus voor 4 Ohm en Plus voor 8 Ohm. In de standaard uitvoering zijn er drie lijningangen en één directe ingang beschikbaar. Ook is er een subwoofer uitgang. De Titania MK2 meet inclusief de kap die bescherming biedt tegen aanraken van de buizen 420 x 380 x 240mm en weegt een niet onbescheiden 25 kilo. Het gewicht wordt voornamelijk bepaald door de grote voedingstransformator en de twee uitgangstransformatoren. Niet alleen de trafo’s worden in eigen huis in Polen gemaakt, ook de printplaten zijn het werk van Fezz Audio. Net als alle montage, het testen en het verpakken.

Dynaudio Contour Black Edition

In basis is een Contour Black Edition luidspreker een aangepaste Contour 20i. Op de nu gitszwarte aluminium baffle vinden we een softdome tweeter en een woofer met een Dynaudio MSPconus, het handelsmerk van Dynaudio. De vorm van de kast komt overeen met de 20i, de kleurstelling is zoals de naam aangeeft zwart. Uitsluitend zwart. De Black Edition zit qua prestatie tussen een Contour 20i en een Confidence 20. Daartoe monteert Dynaudio hun toptweeter, de Esotar 3 in de Black Edition. Een tweeter met een softdome, neodymium magneet, Hexis dome van binnen, aluminium spreekspoel en een ruimte achter de Hexis dome om geluid te absorberen De woofer met zijn Magnesium Silicaat Polymeer conus krijgt in deze versie kostbare Neodymium magneten mee. De kleinere, maar tevens krachtiger magneet zorgt voor net wat meer netto inhoud van de kast, wat de basweergave ten goede komt. De basket van de woofer kreeg een andere afronding aan de voorzijde om beter te passen in een aluminium frontplaat en heeft een hoger rendement dan een normale 18W55 woofer van Dynaudio. Voor de woofer is er een reflexpoort aanwezig, met afrondingen aan beide kanten van de poort waardoor minder poortruis zal optreden. De poort is ook veel groter dan in een Contour 20i. Scheidingsfilter is een tweede orde type, afval 12dB/octaaf, opgebouwd met Mundorf componenten, waaronder luchtspoelen en voor een hogere belastbaarheid drie parallelle weerstanden in plaats van één grote weerstand. Het is een forse monitor met afmetingen van 215 x 440 x 400mm. Frontdoekjes worden meegeleverd en wie kiest voor een Dynaudio stand kan een passende plaat kopen waarop een Contour met schroeven wordt vastgezet.

Titania samen met…..

Omdat ik eerder goede resultaten wist te halen uit een combinatie van buizenversterkers met Dynaudio luidsprekers, trok ik het in de winkel aanwezige paar Contour Black Edition monitoren op eigen Dynaudio stands de luisterruimte in. 4 Ohm modellen waarvoor de 4 Ohm terminal op een Titania MK2 een uitkomst is. Ik sloot ze aan met Chord Company EpicX kabels. Interlink naar een Auralic Vega netwerkspeler met ingebouwde dac is een Tellurium Black II geworden. Het netsnoer van de Titania MK2 bleef in de doos, ik koos liever voor een AudioQuest NRG Z. Met Roon als besturingssoftware hoefde ik alleen maar te gaan zitten met de afstandsbediening onder handbereik, de set was al opgewarmd, niets hield mij tegen om muziek te gaan spelen.

Vooroordelen

Na het afspelen van een aantal voor mij bekende tracks, waar ik u als lezer niet mee zal vermoeien, is een eerste conclusie snel getrokken. Wat er staat te spelen is vooral een eerlijke set die weinig verbloemd. Het werd daarom even spelen met de instellingen van het digitale filter van de Auralic speler, van ‘smooth’ naar ‘precise’ was stap één, maar dat pakte niet zo goed uit. Meer detail en krachtiger en sneller, maar over de top. Een goede tussenweg werd ‘dynamic’ dat enerzijds de details en snelheid weet te behouden, anderzijds net wat liever en zachter speelt. Daarmee doorspelend merk je al snel dat een paar vooroordelen ten opzichte van buizenversterkers regelrecht de vuilnisbak in kunnen. Zo’n vooroordeel is dat buizen warm zouden klinken. Vergeet het maar, net als bij transistor versterkers heb je neutrale types, donker gekleurde weergave en heldere weergave. De Fezz Titania behoort mijns inziens tot een model tussen helder en neutraal in. Zeker niet donker. Vergeet de buizenradio van opa die tot een vooroordeel heeft geleid, de wereld is een stukje verder gegaan. Een tweede vooroordeel is dat buizen achterhaald zijn. Fout, buizen gebruiken is een techniek die inderdaad op veel kleinere schaal wordt toegepast ten opzichte van transistortechniek, maar het net zo min volledig aflegt tegen een elektrisch voertuig als een diesel- of benzinemotor. Zie het als een moderne hybride. Veel buizenversterkers werken met geavanceerde instellingen voor een optimaal gebruik van een buizen en gebruiken daarvoor halfgeleiders. Terwijl de signaalweg door de buis gaat. Derde vooroordeel: buizen zijn slecht verkrijgbaar, Welnee, fabrieken als Electro Harmonix en JJ Electronic draaien overuren. Net als veel Chinese merken. Zelfs Fezz is bezig zijn eigen productielijn op te zetten om elektronenbuizen te gaan maken. Dus overboord met deze drie vooroordelen en onbevangen luisteren naar een Fezz Titania MK2. Vooroordeel vier, energieverbruik en warmte, daarin moet ik schuld bekennen. Een buis wordt warm en kun je niet opsluiten in een gesloten kast. Inderdaad, een product met buizen verbruikt over het algemeen meer energie. Overigens net als een transistor versterker die ver in klasse A staat ingesteld of volledig klasse A speelt. Dat een Titania MK2 een push-pull versterker is en slechts een stukje in klasse A staat ingesteld, beperkt het energieverbruik tot een heel aanvaardbare waarde.

Fado en Tom Waits

Lina, met de track “Desamor” van haar album “Fado Camöes” is de eerste die ik vandaag aan u wil voorstellen. De intro met de heldere klanken is ruimtelijk en puntig, maar het echte werk begint als Lina gaat zingen en een vleugel zich niet meer beperkt tot hoge noten. Langzaam maar zeker vallen meer instrumenten in al blijft Lina leidend. Aan de Dynaudio Contour Black Edition gedraagt de Titania zich voorbeeldig, waar kracht en fundament nodig is onder zang wordt dat geleverd, zonder op te blazen of te overweldigend te gaan worden. Donker en mysterieus, een krachtig statement ten opzicht van de stem van Lina en instrumenten om haar heen zoals gitaar. Zo op de gok neergezet, omdat Dynaudio en buizen eerder bewezen goed samen te werken, lijkt dit met de eerste tracks van de dag een gouden greep uit het assortiment van Lexicom Multimedia. Dat ik in de luisterruimte zit en niet in de winkel, maakt niet dat de lage tonen gaan opblazen, een compliment voor de Titania, menige transistor versterker kan een puntje zuigen aan de controle vanuit de Fezz versterker met zijn KT88 buizen. Om zeker te zijn dat “Desamor” echt zo indrukwekkend is, speel ik het nogmaals. Zonder aantekeningen te maken. Ogen dicht en los. De tweede keer valt op hoe mooi de tonen aanhouden en weglopen in de diepte. Eigenlijk klopt alles, hoogte, breedte en diepte. Plaatsing is bijzonder geslaagd in deze opstelling, net als klank, verstaanbaarheid en emotie overdracht.

Next in line voor mij is Holly Cole met haar album “Temptation”, waarvan ik de laatste twee tracks ga afspelen, “The briar and the rose” en “Shiver me timbers”. Net als daarnet bij Lina valt op hoe lang tonen aanhouden en zachtjes verdwijnen in de stille achtergrond. Bas is bij Cole altijd sterk aanwezig en zoekt naar beheersing, de Titania Mk2 weet die te leveren. En dan, dan spelen de koperblazers op hun hoorns en word ik stil. Wat is het toch een prachtige vertolking van composities van Tom Waits. Een album dat ik al vele jaren koester. Ik hoor met dit systeem niet zozeer nieuwe dingen, geen geluidjes die nooit opvielen, wel dat de weergave niets weglaat en zo weinig als mogelijk toevoegt aan wat oorspronkelijk in de CD werd vastgelegd. Misschien speel ik wat luider dan ik gewend ben, het kan gewoon in de combinatie Fezz met Dynaudio, dus waarom niet. Het maakt de muziek nog een stapje boeiender met Cole. “Shiver me timbers” staat breed in de ruimte, niet van muur tot muur, het behoudt een mate van intimiteit die past bij de muziek. Cole klein en intiem tegen de zware bas en de brede piano. Overtuigend met haar zang, fraai losjes neergezet in de ruimte voor mij. Ik weet dat ik het vaker noteer; met deze set kan ik goed leven. Neemt u daarin mee dat ik probeer met reviews mijn eigen smaak geen rol te laten spelen, mij richt op wat u als luisteraar zou kunnen bevallen c.q. juist doet besluiten dat dit niet uw voorkeur heeft. Met deze keer de nuance dat dit echt mijn type geluid is. Compleet, zuiver, groot zonder de intimiteit te verliezen, in een klank die ik ervaar als neutraal maar vooral als muzikaal. Hier speelt geen techniek, hier speelt muziek. Zelfs als dat niet volmaakt is, wat is dat wel, dan nog ga je volop genieten en dat is hetgeen waar het om gaat.

 

Jazz toen en nu

Mag ik nog één vrouw laten zingen? Het wordt dan Madeleine Peyroux met haar album “Careless love” waarvan ik gewoon begin met track één. Lekker ritme dat wordt vastgehouden door de bas, piano en slagwerk. Overtuigende zang op de voorgrond neergezet. Je kunt heel goed horen wat gedaan is in de mix, zodra Madeleine even niet zingt, trekt de producer de instrumenten naar voren via zijn mengtafel en andere tools. Gewoon lekker om naar te luisteren deze dame, muziek voor een jazz club of een klein podium in een intieme setting. Track één is trouwens wel de topper, wat volgt is minder interessant in mijn oren, als Madeleine een poging doet om klank en sfeer van de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw op te roepen. Compleet met een rommelige brei van instrumenten. Als ik naar een ouderwetse klank op zoek zou zijn, dan kies ik liever voor Ben Webster meets Oscar Peterson van het gelijknamige album. Slagwerk van Ed Thigpen, bas met Ray Brown, Peterson onnavolgbaar als basis op piano en Webster op tenor saxofoon. Muziek die nooit zal verouderen, een monument vormt voor wat deze jazz musici waard waren. Je ruikt de verschraalde rook, de whisky die rijkelijk kon vloeien, je zit rechtop op een houten stoel en ervaart wat onder de handen van Peterson vandaan komt. Fezz met Dynaudio, aangestuurd door Auralic vanaf een streamingdienst, weet je in gedachten te verplaatsen. Niet naar een groot podium als North Sea Jazz, maar daar waar dit thuis hoort, in kroegen. Dat is nu juist wat ik zo graag ervaar, dat je meegenomen wordt in de muziek naar een andere wereld waar de dagelijkse beslommeringen niet tellen, waar poriën zich vullen met Webster en Peterson.

Van oud naar modern waar Nik Bärtsch zijn module 29_14 op een podium zet. Nee, de grote trom is niet zo indrukwekkend als op een vloerstaand systeem met een Naim opstelling of McIntosh. Nee, de continue aanwezige basdrum is niet zo duidelijk hoorbaar als op de beste systemen, die verdwijnt net wat te vaak in de achtergrond. Alles wat plaatsvindt in een hoger deel van het omspannen frequentiegebied is daarentegen heerlijk om van te genieten. Van klein slagwerk, via aangeslagen pijpen, bas klarinet, tot aan castagnetten-achtige klanken, dat is alles wat plaatsvindt om de piano van Nik heen. De vele wisselingen in de muziek houden het spel levendig. Op een minder goed presterend systeem wordt Modul 29_14 met gemak saai en eentonig, zijn tempo veranderingen niet altijd even duidelijk. Het is de resolutie van de Fezz die Nik doet opleven, helder en daadkrachtig, zonder te soft te worden of te donker. Buizen warm en gekleurd? Niet meer met de huidige buizenversterkers, ik neem er mijn fez voor af!

Van Bach tot post-funk

Bach, een minder bekende Bach, Carl Philipp Emanuel dit keer, componist van hobo concerten uitgevoerd door Akademie für Alte Musik Berlin, met hoboïst Xenia Löffler als soliste. Levendig is het eerste dat in mij opkomt. Speels en dragend als tweede ingeving. Orkest mooi neergezet achter de hobo, met strijkers die soms net een beetje te helder lijken, gelukkig zonder een seconde over de schreef te gaan. Van echte scherpte is geen sprake in de violen, terwijl de cello en bas een mooie aanvulling zijn. Als ik de begeleidende tekst lees, dan staat daar dat het album is opgenomen in de Teldex Studios in Berlijn en dat die verantwoordelijk zijn voor de soms harde klank. Dat dit muziek is die niet in een nagebootste kerkakoestiek thuishoort maar in een grote kamer. Aha, dat betekent dat Fezz en Dynaudio exact laten horen wat en hoe aan te merken is op dit album en dus niet op de weergave. Zo zie je maar, als een set neutraal is, dan maakt hij duidelijk wat achter de knoppen heeft plaatsgevonden. Dat alles in beschouwing nemende, luister ik toch met plezier naar C.P.E. Bach’s compositie, want qua muziek en uitvoering is het een prachtig album. Met de wat grotere bezetting verkrijg je een rijkdom aan instrumenten zonder naar een groot, overweldigend orkest te gaan dat eigenlijk in geen enkele huiskamer past. Met ruimte voor de solo instrumenten, die zoals nu het geval is perfect op maat worden weergegeven.

Ik zag ze op televisie, in een reportage over Lowlands 2026. De Viagra Boys met alternatieve post-punk rock. Op de één of andere manier sprak de muziek mij aan, het gitaarvuurwerk deed me denken aan de bands uit mijn jeugd. Led Zeppelin, Black Sabbath, Deep Purple, dat soort werk. Als afsluiting vandaag iets van hun album “Viagr Aboys” dat knalt uit de Dynaudio’s. Mooi, nee dat vind ik de muziek zeker niet. Maar lukt het met Fezz? Jazeker, dat gaat als de bandweer, ondanks de gloeiende buizen zijn spuitgasten niet nodig. Ik bedenk dat in heel veel podiumversterkers buizen zitten en de musici daarbij zweren. Wat dat betreft is een Fezz dan mooi complementair. Mijn hemel wat een gruwelijk geweld, maar wat een controle en beheersing weet de Titania MK2 te bewaren. De versterker lust Viagra Boys rauw, terwijl in het begin Lina en Holly Cole zo gevoelig waren. Compliment hoor aan onze Poolse ontwerpers en makers.

Tube or not tube

Een woordspeling op William Shakespeare, want willen we werken met buizen of willen we die niet? Laten we één ding voorop stellen, het resultaat telt, niet het middel. Buis of halfgeleider, mij maakt het niet uit. Ik gebruik thuis beiden met plezier. Fezz Audio is voornamelijk bekend vanwege zijn buizenversterkers, al maken ze een paar apparaten met halfgeleiders (transistoren). De Titania MK2 is een versterker uit de Evolution serie en toont daarvan alle kenmerken. Innerlijk en uiterlijk. Een moderne, betrouwbare buizenversterker voor alledaags gebruik. Geschikt voor vele soorten luidsprekers en alle soorten muziek. Van ingetogen zang tot keiharde rock, plus alles wat daartussen of omheen zit. Een heel fijn spelende versterker, detailrijk zonder te overdrijven, een grote soundstage leverend die natuurlijk aandoet. Een voor zover je zonder live referentie kunt beoordelen neutrale klank en een perfecte, moderne afwerking. Met alle Fezz producten die ik tot nu toe kon beluisteren, werd ik getrakteerd op een feilloze werking en kreeg er plezier in om naar muziek te luisteren. Met voor-eind versterkers, geïntegreerde modellen en met een dac van Fezz Audio. De Titania MK2 is daarop geen uitzondering, wel een aanvulling. De versterker is potent genoeg om een grote Dynaudio monitor aan te sturen, ik daag u uit om uw eigen luidsprekers te koppelen aan de Titania MK2. Het resultaat kan u verbazen. Fezz levert veel waar voor zijn geld en is waarlijk een aanwinst binnen het productpalet van Lexicom Multimedia.

 

 

Voor meer informatie:
Fezz Audio Titania MK2: klik  hier
Dynaudio Contour Black Edition: klik hier